De wereld buiten je hoofd; waar is de aandacht?

1424723561933Ben momenteel een prachtig boek aan het lezen: ‘De wereld buiten je hoofd‘, van Matthew B. Crawford. De schrijver stelt hierin dat we denken door middel van ons lichaam, dat we waarnemen – en dat wat we waarnemen – wordt bepaalt door wat we DOEN. Daar ben ik het helemaal mee eens. Wij zijn dus niet alleen ons brein. Wij zijn ons lichaam – inclusief onze hersenen – die in een wereld (omgeving) bewegen.

Dit werd gisteren voor mij veel duidelijker bij het kijken naar een tenniswedstrijd tussen Djokovic en Nadal. De houding en vooral de ogen van Djokovic, de nr.1 van de wereld, werden door de camera’s goed – en af en toe in slow motion – in beeld gebracht. Hij neemt waar. Zijn hersenen zijn verbonden met zijn ogen die vrij kunnen bewegen in hun kassen; ze bevinden zich in zijn hoofd dat balanceert op een nek die vastzit aan zijn lichaam dat zich voortbeweegt over de grond in dit geval de tennisbaan op een manier die kenmerkend is voor de nr.1 van de wereld. Nadal werd dik verslagen: 6-1, 6-2. Hij kwam er niet aan te pas. Djokovic nam waar, handelde en deed. En hoe! Zijn aandacht voor de wereld buiten zijn hoofd was gewoon fenomenaal.

djoEen kind leert al jong ‘door ervaring te lopen’. Op die manier schenkt hij via het lichaam aandacht aan de wereld daarbuiten. Hij leert zo zijn wereld beter te beheersen; een pure LICHAMELIJKE ontwikkeling. Hele dagen zitten op een stoeltje in een klaslokaal draagt weinig bij aan de ontwikkeling van een kind. Gelukkig wordt de discussie hierover momenteel volop gevoerd en zie je steeds meer kinderen onder leiding van hun leraar al springend de tafels in hun hoofd stampen.

Djokovic zoekt naar verbetering van zijn tennisspel. Hij leeft erin. Hij neemt waar, hij handelt ernaar en doet nieuwe ervaringen op. De nr.1 van de wereld beweegt met zijn lichaam inclusief zijn hersenen in de tenniswereld. Prachtig om te zien..

0719-Ssk123867415-HersenbeschadigingOp een andere, maar wel degelijk vergelijkbare wijze, kunnen mensen met N.A.H. (Niet Aangeboren Hersenletsel) hun waarnemen en ervaren gebruiken om hun lichaam beter te besturen in hun wereld. Ook in de zogenaamde ‘Geestelijke’ Gezondheid Zorg (GGZ) zou men hier nog heel veel van kunnen leren. De vraag is dus hoe men de evolutionaire kennis ten goede aan kan wenden! Zie wat dat betreft hiervoor ook mijn laatste blog over evolutionair psycholoog Mark van Vugt en zijn uitspraken betreffende de hedendaagse psychologie. Hij pleit ervoor dat we ons vaker afvragen wat de evolutionaire oorsprong van ons gedrag is en hoe het mechanisme erachter werkt. We dienen volgens hem niet langer uit te gaan van een ‘fout’ mensbeeld.

Tussen_de_orenWe zouden in mijn visie mensen dus niet langer direct moeten doorsturen naar een psycholoog of een psychiater als het niet lukt om lichamelijke klachten vast te stellen met als onderbouwing dat het dan wel tussen de oren zal zitten. Wat mij betreft is dat namelijk onzin. De vraag dient te zijn hoe iemand waarneemt, wat het mechanisme erachter is, wat de handeling is en welke ervaringen daarbij horen. Hoe wordt er verbinding gemaakt met de wereld buiten het hoofd? Eigenlijk is de vraag dus: ‘Waar is de aandacht?’


Posted in 2016 by with no comments yet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.