Aandacht…, liefde voor het leven

mooi-300x300Wat te doen als het leven niet ‘loopt’ ? Ik zou uit mijn automatische piloot kunnen komen… “Waar ben je nu mee bezig man?”, zeg ik dan bijvoorbeeld tegen mezelf. Te veel gedachten, te veel gevoelens, te veel alles doen op de automatische piloot (als een robot). Als ik alles ‘mechanisch’ doe stroomt er weinig energie door mijn lijf. Ik word niet doorbloed, mijn accu is leeg. Als ik geen aandacht heb, niet oplet, zak ik weg in het drijfzand van het leven dat niet ‘loopt’.

Dat is volgens mij ook het probleem bij de (geestelijke) gezondheidszorg. Veel cliënten hebben een leven dat niet ‘loopt’, hun leven heeft een etiket (diagnosecode) gekregen, zowel in de ogen van de arts, specialist, psycholoog, psychiater, fysiotherapeut als in hun eigen ogen. Het leven zakt weg in het drijfzand van de verveling en de onmogelijkheden.

Ik kwam een passage tegen van de schrijver David Forster Wallace: “Gelukzaligheid… is de keerzijde van verpletterende, verpletterende saaiheid. Besteed nauwgezet aandacht aan het vervelendste ding dat je kunt bedenken (belastingformulieren, golf op televisie) en een ongekende saaiheid zal in golven over je heen spoelen en je bijna doden. Als je dit doorstaat stap je als het ware van zwart-wit in kleur. Als water na dagen in de woestijn. Onmiddellijke gelukzaligheid in elk atoom”. Het is soms moeilijk om niet te smachten naar een vorm van geluk die het mechanische ‘gewone’ leven meestal niet biedt. Het werd David Forster Wallace zelfs fataal….

HXXPeagToch denk ik dat het goed is om te blijven oefenen wanneer je een gelukkiger of ander leven wilt nastreven. Als fysiocoach geloof ik dat mensen sowieso over meer mogelijkheden beschikken dan dat ze laten zien. Ik zie mijn cliënten in termen van potentiële mogelijkheden en niet (of minder) zoals ze op dit moment functioneren. Wat te leren? Hoe empatische aandacht te geven waardoor er een gezonde ontwikkeling gecreëerd kan worden?

Dat zijn de vragen waar het in de coaching die ik geef om draait. Als hardlooptrainer zag ik de potentie in de sporter, de liefde voor het hardlopen, het plezier van de hardloper… Toen al was het mijn intentie om dat op zo’n manier te doen dat de sporter zijn lichaam weer aandacht ging geven, zich liet zien en ging doen. Zo kon hij ervaren dat hij steeds beter en sneller werd. Nu geef ik nog maar zelden hardlooptraining of begeleid ik sporters, maar in de loop van de tijd heb ik geleerd dat wat voor sporters opgaat, voor mensen in zijn algemeenheid opgaat. Óók voor mensen met ernstige psychische- of fysieke aandoeningen! Ook als je niet kan hardlopen Niek? Ja ook dan, want bewegen is het kernwoord en niet hardlopen.

Wat te doen als het leven niet loopt? Stap uit de robot, ga doen waar je blij van wordt – met veel inspanning en passie – en je zal zien dat de verveling verdwijnt. Het ‘lopende’ leven krijgt weer ruimte!


Posted in Uncategorized by with no comments yet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.